اشعار مشهور حافظ.

 
•  زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست
•  در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
•  رواق منظر چشم من آشیانه توست
•  خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است
•  برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست
•  بیا که قصر امل سخت سست بنیادست
•  گل در بر و می در کف و معشوق به کام است
•  صوفی از پرتو می راز نهانی دانست
•  سر ارادت ما و آستان حضرت دوست
•  یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست
•  راهیست راه عشق که هیچش کناره نیست
•  روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست
•  بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت
•  عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
•  حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت
•  یا رب سببی ساز که یارم به سلامت
•  زان یار دلنوازم شکریست با شکایت
•  دی پیر می فروش که ذکرش به خیر باد
•  روز وصل دوستداران یاد باد
•  تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
•  همای اوج سعادت به دام ما افتد
•  درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
•  بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد
•  جان بی جمال جانان میل جهان ندارد
•  چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد
•  دل از من برد و روی از من نهان کرد
•  دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد
•  سالها دل طلب جام جم از ما میکرد
•  چه مستیست ندانم که رو به ما آورد
•  یارم چو قدح به دست گیرد
•  دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمیارزد
•  در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد
•  راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد
•  کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
•  نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
•  روز هجران و شب فرقت یار آخر شد
•  ستارهای بدرخشید و ماه مجلس شد
•  یاری اندر کس نمیبینیم یاران را چه شد
•  زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد
•  عشق تو نهال حیرت آمد
•  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد
•  حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند
•  دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
•  دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
•  دلا بسوز که سوز تو کارها بکند
•  آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند
•  سرو چمان من چرا میل چمن نمیکند
•  در نظربازی ما بیخبران حیرانند
•  سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
•  آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
•  واعظان کاین جلوه در محراب و منبر میکنند
•  دانی که چنگ و عود چه تقریر میکنند
•  یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود
•  دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود
•  دوش میآمد و رخساره برافروخته بود
•  چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود
•  خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
•  گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید
•  بر سر آنم که گر ز دست برآید
•  دست از طلب ندارم تا کام من برآید
•  نفس برآمد و کام از تو بر نمیآید
•  بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید
•  ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار
•  شب وصل است و طی شد نامه هجر
•  یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور
•  حال خونین دلان که گوید باز
•  درد عشقی کشیدهام که مپرس
•  باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش
•  فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش
•  شراب تلخ میخواهم که مردافکن بود زورش
•  دلم رمیده شد و غافلم من درویش
•  هزار دشمنم ار میکنند قصد هلاک
•  زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم
•  فاش میگویم و از گفته خود دلشادم
•  خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم
•  گر چه افتاد ز زلفش گرهی در کارم
•  مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم
•  چرا نه در پی عزم دیار خود باشم
•  حجاب چهره جان میشود غبار تنم
•  دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم
•  من ترک عشق شاهد و ساغر نمیکنم
•  به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم
•  خرم آن روز کز این منزل ویران بروم
•  دیدار شد میسر و بوس و کنار هم
•  ما درس سحر در ره میخانه نهادیم
•  بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم
•  چندان که گفتم غم با طبیبان
•  صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن
•  گفتا برون شدی به تماشای ماه نو
•  مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو <A
•  تاب بنفشه میدهد طره مشک سای تو<